Zez – diagnostyka. W przypadku zeza u dzieci, okulista ocenia ustawienie oczu i głowy pacjenta, kierunek odchylenia oka zezującego oraz ostrość widzenia. W tym celu wykonuje się następujące badania: badanie ostrości wzroku – ostrość wzroku można ocenić u mówiących już dzieci (powyżej 2,5 roku życia). U dzieci częściej występuje zez zbieżny, natomiast u dorosłych – zez rozbieżny. Rodzaje zeza. Zez może występować jako samoistne schorzenie lub jako symptom jednej z wielu chorób, zatem w przypadku jego pojawienia się należy udać się na konsultacje z lekarzem-okulistą. Wyróżnia się następujące rodzaje zezowania: Szpital Specjalistyczny CM MAVIT. Katowice , ul. Szopienicka 65. 8,6 / 10 • Bardzo dobra • 653 opinii. Operacja zeza u dzieci 3700 zł. Konsultacja okulistyczna dziecięca 250 zł. Szczegóły » Zadzwoń: 32 661 …pokaż numer. U dziecka niedowidzenie likwiduje się poprzez zasłanianie oka silniejszego na jakiś czas (lekarz dobiera ile godz dziennie i przez jaki czas). Do tego, jeśli masz zeza na tyle sporego, że powoduje wyłączenie oka zezującego z procesu widzenia, to należałoby zlikwidować ten zez. Inaczej. Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach Okulista , Myślenice. 83 poziom zaufania. Witam.Tak.operacja zeza jest bezpieczna. Jeżeli Pana zakwalifikowano tzn. ze mozna ją wykonać. Częstem powikłaniem jest reakcja alergiczna na szwy po zabiegu. stosuje sie krople ze sterydem i obrzęki ustępuja bez śladu. Pozdrawiam. Zez, określany potocznie jako uciekające oko, jest schorzeniem, które może pojawiać się już u niemowląt. Zwykle zaburza proces widzenia i rozwoju układu wzrokowego, dlatego u takich dzieci konieczna jest szybka konsultacja okulistyczna, a niekiedy nawet przeprowadzenie zabiegu operacyjnego. Witam. Moja 5-letnia córka ma zeza zbieżnego.Odkąd skończyła rok nosi okulary.Wada jest ok 5 na oko lewe i ok 3.5 oko prawe.Jeździmy na dzień dzisiejszy do 6 już okulisty i 2 z nich mówiło o operacji w celu korekty zeza a pozostali są przeciwni.Proszę powiedzieć o co chodzi w takich operacjach i o wszystkich za i przeciw bo słyszałam że takie operacje wykonuje się u dzieci EdEn. data publikacji: 21:12, data aktualizacji: 21:27 ten tekst przeczytasz w 4 minuty Zez może mieć wiele przyczyn. Problem może wynikać z zaburzeń mięśni odpowiedzialnych za ruch gałek ocznych. Z tego względu kąt widzenia w jednym oku zmienia się względem drugiego. Przyczyną tej choroby mogą być jednak również choroby dziedziczne, infekcje wywołujące stan zapalny, a nawet nowotwory oczu. Mazur Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Jakie są przyczyny zeza? Jakie są objawy zeza u dzieci? Jak diagnozuje się zeza? Na czym polega leczenie operacyjne zeza u dzieci? Zez jest chorobą, która nieleczona może mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Schorzenie polega na nieprawidłowym ustawieniu gałek ocznych względem osi widzenia. Oznacza to, że oko lub oczy dziecka „uciekają” w kierunku nosa lub skroni. Jedną z metod leczenia jest operacja. Na czym polega zabieg? Jakie są przyczyny zeza? Przyczyn zeza u dzieci może być kilka. Wzrok dziecka kształtuje się na bardzo wczesnym etapie rozwoju, dlatego rodząc się, dziecko nie ma jeszcze w pełni rozwiniętego tego zmysłu. Dziecko po narodzinach odbiera wszelkie bodźce wzrokowe, jednak są one bardzo ograniczone, obraz nieostry i w szarościach. Oczy dziecka dojrzewają wiele miesięcy, dlatego też zez w okresie noworodkowym i wczesnego niemowlęctwa jest zjawiskiem normalnym, które jednak należy obserwować. Zez na tym etapie jest spowodowany niedostatecznym wykształceniem wzroku i mięśni oczu. Należy jednak pamiętać, że zez może być objawem wielu poważnych wad wrodzonych oraz chorób. Dlatego tak ważne jest, aby obserwować swoje dziecko. Jeżeli rodziców cokolwiek zaniepokoi, powinni oni jak najszybciej skonsultować to z okulistą. Okulista będzie w stanie sprawdzić ostrość widzenia, a także rodzaj i kąt zeza. Może on również ocenić budowę gałek ocznych i podpowie jakie metody leczenia, czy ćwiczenia należy wprowadzić. Sprawdź: Nieoperacyjne leczenie zeza u dzieci Jakie są objawy zeza u dzieci? Zez nie jest tylko defektem kosmetycznym. Jego podstawowy objaw jest łatwo zauważalny, ponieważ zazwyczaj oczy lub oko dziecka ucieka w kierunku skroni, lub nosa. Nie jest to jednak jedyny objaw zeza. O nieprawidłowościach może również świadczyć mrużenie oczu przez dziecko, przekrzywianie głowy lub przymykanie jednego oka, gdy dziecko się czemuś przygląda. Takie objawy są wskazaniem do konsultacji okulistycznej. Zez u dziecka pojawia się zazwyczaj w postaci zbieżnej, co oznacza, że jedno lub oba oczy dziecka kierują się w kierunku nosa. Ta forma zeza pojawia się głównie u dwu- i trzylatków. Jest to częsta przyczyna nadwzroczności. Objawy zeza są początkowo nie stałe, co oznacza, że pojawiają się od czasu do czasu. Jednak z czasem może on przyjąć formę stałą. Objawem zeza rozbieżnego jest ustawienie się gałek ocznych w kierunku skroni. Początkowo również zez ten nie musi być widoczny przez cały czas. Oczko ucieka dziecku, np. gdy się zamyśli lub czemuś przygląda. Objawy będą się różnić również w przypadku zeza skośnego. Wynika on z niedowładu mięśnia górnego skośnego. Zez skośny może być nabyty lub wrodzony. O tym rodzaju zeza mogą świadczyć np. nietypowe pozycje ciała, spowodowane wyrównawczym przekrzywianiem głowy przez dziecko. W tym przypadku dziecko przekrzywia głowę w stronę zdrowego oka, obniża brodę lub też skręca głowę w tę stronę. Sprawdź: Metody leczenia zeza u dzieci Jak diagnozuje się zeza? Wczesna diagnostyka zeza jest bardzo ważna dla skuteczności wprowadzonej metody leczenia. Im wcześniej rozpoznane schorzenie, tym większe szanse na skuteczne leczenie. Zazwyczaj lekarz rozpoznaje zeza już podczas szczegółowego wywiadu lekarskiego zbieranego od rodziców, dlatego warto bacznie obserwować swoje dziecko i reagować, gdy cokolwiek nas zaniepokoi. Okulista może również w ramach diagnostyki wykonać następujące badania okulistyczne: określenie ostrości widzenia; pomiar kąta widzenia; ocena ustawienia gałek ocznych; kontrola widzenia w każdym z oczu. Dzięki tym badaniom lekarz może nie tylko zdiagnozować zeza, ale też określić jego rodzaj i ustalić metody oraz kolejne etapy leczenia. Jeżeli zaistnieje taka potrzeba, lekarz może również zlecić inne dodatkowe badania lub konsultacje u innych specjalistów. Wczesna diagnoza i decyzja o rozpoczęciu leczenia ma ogromne znaczenie, ale jego przebiegu. Należy jednak pamiętać, że zez nie powinien budzić naszego zaniepokojenia jedynie u noworodków i dzieci we wczesnym okresie niemowlęctwa. Stan ten wymaga jednak obserwacji. Jeżeli zez utrzymuje się u niemowląt trzymiesięcznych, należy to uznać za stan nieprawidłowy, który wymaga konsultacji. Diagnostyka zeza może obejmować: badanie ostrości wzroku; testy refleksów rogówkowych; testy polegające na naprzemiennym zasłanianiu i odsłanianiu oczu; badanie ruchów gałek ocznych; badanie refleksji i fiksacji oczu; badanie przedniego odcinka oka oraz dna oka; określenie kąta zeza. Na czym polega leczenie operacyjne zeza u dzieci? Leczenie operacyjne zeza jest uzależnione od danego przypadku. W czasie operacji można wzmocnić lub osłabić mięśnie odpowiadające za ruchy gałki ocznej. Operacja jest przeprowadzana pod pełną narkozą i pod okiem anestezjologa. Zabieg ten trwa ok. 30 minut. Następnie przez kolejne 1-2 dni pacjent przebywa na oddziale szpitalnym pod obserwacją. Okres dochodzenia do siebie trwa ok. 6 tygodni. Zanim lekarz wykona operację zeza, konieczne jest wykonanie określonych badań. Należy wykonać: morfologię; badanie poziomu cukru we krwi - należy pamiętać, aby badanie wykonać na czczo; badanie HCV; badanie krzepnięcia krwi; badanie poziomu sodu i potasu we krwi. Operację zeza wykonuje się zawsze na czczo, co oznacza, że pacjent może zjeść ostatni posiłek ok. 6 godzin przed godziną planowanej operacji. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. zez zaburzenia widzenia wzrok oczy oko Ponowna operacja zeza - kiedy jest konieczna? Zez to choroba, która nie jest jedynie problemem natury estetycznej. Nieleczony zez może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia i rozwoju dziecka. Jedną z metod... Marta Pawlak Korekcja zeza u dzieci - jakie przynosi efekty? Zez to choroba, która nie powinna być traktowana jedynie jak defekt kosmetyczny. Większość osób nie zdaje sobie sprawy, że zez może mieć poważne konsekwencje... Marta Pawlak Nieoperacyjne leczenie zeza u dzieci Zez to choroba, która rozwija się w wyniku nieodpowiedniego ustawienia gałek ocznych. Zez często ujawnia się w momencie narodzin. Zwykle powiązany jest on z... Marta Pawlak Metody leczenia zeza u dzieci Zez jest uważany za chorobę. Polega ona na nieprawidłowym ustawieniu gałek ocznych. Najczęstszym i najłatwiej zauważalnym objawem jest charakterystyczny wygląd... Marta Pawlak Zez u dziecka - rodzaje, objawy, diagnostyka, leczenie. Skuteczność operacji zeza Zez to choroba polegająca na nieprawidłowym ustawieniu gałek ocznych. Zwykle jest on połączony z różnymi rodzajami zaburzeń widzenia jednoocznego lub dwuocznego.... Marta Pawlak Zez - przyczyny, rodzaje, diagnostyka. Czy zeza można leczyć? Zez to nieprawidłowe ustawienie gałek ocznych. Może być fizjologiczny u małych dzieci. Może występować jedno- lub obustronnie. Kiedy zgłosić się do lekarza i jak... Anna Krzpiet Człowiek z zezem widzi płasko Na przerwach dzieciaki ze szkoły podstawowej uczą się robić zeza, przysuwając palec coraz bliżej do nosa. W gabinetach strabologicznych inne dzieci uczą się, jak... Julia Wolin Zez niemile widziany na przyjęciu Od 6 roku życia dzieci z zezem są mniej chętnie zapraszane na przyjęcia urodzinowe od swoich zdrowych rówieśników, donoszą badania szwajcarskich naukowców -... Zez zbieżny i rozbieżny u niemowlaka - objawy, leczenie Zez występuje wtedy, gdy przy patrzeniu na wprost ustawienie tęczówek jest inne niż prawidłowe - na wprost. Laserowa korekcja wzroku a choroba zezowa Refrakcyjne wady wzroku to przypadłość, od której może być zależna choroba zezowa a wymagająca odmiennego leczenia. W przypadku wad takich jak dalekowzroczność,... Marlena Kostyńska Co to jest i jakie są przyczyny? Zez (strabismus) to choroba polegająca na nierównoległym ustawieniu gałek ocznych. Wiążą się z nią różnego rodzaju zaburzenia widzenia jednoocznego i obuocznego. Aby podkreślić, że nie chodzi tylko o szpecące nierównoległe ustawienie oczu, używa się określenia choroba zezowa. Stosuje się różne podziały zeza, na przykład zez: jednostronny, gdy stale zezuje to samo oko, naprzemienny, gdy zezuje raz jedno raz drugie oko. Podział zeza ze względu na kierunek odchylenia oka: zbieżny (oko odchylone jest w kierunku nosa), rozbieżny (oko odchylone w kierunku skroni), ku górze, ku dołowi, skośny. Ryc. 1. Zez rozbieżny oka prawego (źródło CDC Public Health Image Library) Ryc. 2. Zez zbieżny Jeszcze inny podział uwzględniający rodzaj zeza: zez ukryty, zez jawny towarzyszący, zez jawny nietowarzyszący, czyli porażenny. Wielkość odchylenia zezowego, czyli kąt zeza, może mieć charakter stały lub zmienny. U małego dziecka (do 6.–8. roku życia) z jawnym zezem jednostronnym dochodzi w mózgu do tzw. tłumienia obrazu pochodzącego z chorego oka, co prowadzi do niedowidzenia (zob. Niedowidzenie) tego oka oraz do utraty lub niewykształcenia środkowej fiksacji siatkówkowej. Są to zaburzenia jednooczne. Z kolei zaburzeniami widzenia obuocznego są: brak stereopsji (czyli przestrzennego widzenia), brak fuzji obrazów, brak jednoczesnej percepcji, zamieszanie obrazów (ponieważ oczy nie są ustawione równolegle, na plamkę siatkówki zezującego oka pada inny obraz niż na plamkę zdrowego oka), podwójne widzenie (obrazy obserwowanego punktu padają na niekorespondujące ze sobą miejsca siatkówek chorego i zdrowego oka; zob. Podwójne widzenie), nieprawidłowa korespondencja siatkówkowa (nieprawidłowe pozaplamkowe miejsce fiksacji w siatkówce chorego oka zaczyna korespondować z plamką zdrowego oka), brak korespondencji siatkówkowej. W zezie naprzemiennym tłumienie bodźców wzrokowych zmienia się – dotyczy przez chwilę jednego oka, a następnie drugiego oka. W takich warunkach nie dochodzi do niedowidzenia żadnego oka, ale brak jest korespondencji siatkówkowej. Opisane powyżej zaburzenia powstają w ciągu kilku do kilkunastu tygodni, tym szybciej im młodsze jest dziecko, u którego pojawił się zez i praktycznie powodują jednooczność (widzenie tylko jednym okiem), która uniemożliwia wykonywanie wielu zawodów. Powstanie zeza w wieku młodzieńczym lub u osoby dorosłej powoduje podwójne widzenie, natomiast nie prowadzi do niedowidzenia czy do powstania nieprawidłowej korespondencji siatkówkowej. Zez ukryty polega na zaburzeniu równowagi napięcia mięśni gałkoruchowych. U małego dziecka to zaburzenie przeważnie nie wpływa na powstawanie obuocznego widzenia. Podczas patrzenia obuocznego widzenie obuoczne (fuzja obrazów) utrzymuje proste ustawienie gałek ocznych. W razie osłabienia obuocznego widzenia, wskutek na przykład urazu, choroby ogólnej, stresu czy dużego zmęczenia, może dochodzić do ujawnienia się zeza ukrytego, co powoduje podwójne widzenie. Zez towarzyszący to choroba zezowa ze wszystkimi objawami i skutkami tego zaburzenia. Zez nietowarzyszący porażenny cechuje się zaburzeniem ruchów oka – ruch oka w kierunku działania porażonego mięśnia jest osłabiony lub nawet zupełnie niemożliwy. Porażenie mięśnia lub mięśni gałkoruchowych może dotyczyć jednego lub obu oczu. Zez porażenny u małego dziecka powoduje takie same następstwa jak zez towarzyszący. Przyczyny zeza to: wady refrakcji, choroby gałki ocznej lub oczodołu, choroby mięśni gałkoruchowych lub nerwów unerwiających te mięśnie, choroby ośrodkowego układu nerwowego, czynniki genetyczne. Niekiedy przyczyny zeza nie są znane. Oczy słabo widzące lub ślepe ustawiają się w zezie (u dzieci najczęściej zbieżnym, a u dorosłych rozbieżnym). Jak często występuje? Zez ukryty występuje bardzo często, u ponad 50% osób. Ponieważ skuteczne leczenie choroby zezowej możliwe jest tylko u małych dzieci, ważna jest informacja, że jawny zez towarzyszący dotyczy około 4–5% populacji dzieci. Obecnie rzadko stwierdza się zez towarzyszący u dorosłych. Dorośli pacjenci ze zdiagnozowanym zezem towarzyszącym to osoby, u których zaniedbano odpowiednie leczenie w dzieciństwie. Zez porażenny występuje dosyć rzadko u dzieci, natomiast częściej u dorosłych. Jak się objawia zez? Zez objawia się nieprawidłowym, nierównoległym ustawieniem gałek ocznych, z wyjątkiem zeza ukrytego, który nie jest widoczny. Można go ujawnić podczas badania po uniemożliwieniu obuocznego widzenia. Niekiedy w stanie osłabienia obuocznego widzenia zez ukryty ujawnia się samoistnie, wówczas widoczne staje się nieprawidłowe ustawienie oka, ruchy oczu natomiast są prawidłowe – symetryczne – ale chory zaczyna widzieć podwójnie. Taki stan nazywany jest ostrym zezem. W zezie towarzyszącym ruchy oczu są prawidłowe, zez jest widoczny, zezujące oko słabiej widzi (z wyjątkiem zeza naprzemiennego, przy którym ostrość wzroku jest prawidłowa). W zezie porażennym ruchy chorego oka (lub oczu) są zaburzone, występuje podwójne widzenie i często wyrównawcze ustawienie głowy. Co robić w razie wystąpienia objawów? Zez jest zawsze objawem patologicznym. Badanie okulistyczne jest konieczne od razu po zauważeniu nieprawidłowego ustawienia oczu. Jak lekarz stawia diagnozę? Najprostszą metodą badania w kierunku zeza jest test naprzemiennego zasłaniania oczu fiksujących jakiś punkt położony na wprost przed pacjentem. Podczas wykonywania tego badania obserwuje się, czy gałki oczne są ustawione spokojnie, czy też wykonują jakieś ruchy. W przypadku prawidłowego, równoległego ustawienia oczu podczas naprzemiennego zasłaniania nie wykonują one żadnych ruchów. Jeżeli widoczny jest ruch oka zasłoniętego w chwili jego odsłaniania, czyli w momencie kiedy możliwe staje się obuoczne widzenie, wówczas można rozpoznać zez ukryty. Ryc. 2. Krzyż Maddoxa do badania kąta zeza ukrytego podczas patrzenia w dal. U chorego z zezem jawnym obserwuje się ruch nastawczy oka niezasłoniętego w chwili, kiedy drugie oko zostaje zakryte, tzn. w chwili, kiedy oko niezasłonięte musi podjąć fiksację. Konieczne jest sprawdzenie symetrii i zakresu ruchów oczu, badanie refrakcji oczu (zob. Badanie wady wzroku – wady refrakcji) i wyrównanie wady refrakcji (zob. Korekcja wad wzroku), badanie ostrości wzroku w dal i z bliska, określenie wielkości kąta zeza (zob. Badania ustawienia gałek ocznych/kąta zeza [synoptofor, listwy pryzmatyczne]), stanu obuocznego widzenia, jak również badanie przedniego odcinka (zob. Badanie w lampie szczelinowej [biomikroskopie]) i dna oczu (zob. Wziernikowanie dna oka [oftalmoskopia]). Ryc. 3. Skrzydło Maddoxa do badania kąta zeza ukrytego podczas patrzenia do bliży. Jakie są sposoby leczenia zeza? Zez ukryty najczęściej nie wymaga leczenia, o ile nie powoduje żadnych dolegliwości. Gdy tylko pojawiają się bóle oczu, bóle głowy czy okresowe podwójne widzenie, konieczne są okulary pryzmatyczne. Można również stosować toksynę botulinową A do odpowiednich mięśni, aby wywołać zmniejszenie ich napięcia i uzyskać zmniejszenie ukrytego zeza. Duży zez ukryty może stać się zezem jawnym, któremu stale towarzyszy podwójne widzenie. Ten tzw. ostry zez wymaga pilnego leczenia operacyjnego. Leczenie zeza jawnego towarzyszącego trzeba rozpoczynać od razu po wykryciu tej choroby. Dziecko powinno się przyzwyczaić do stałego noszenia okularów, leczenia niedowidzenia (zasłanianie zdrowego oka, ćwiczenia rehabilitacyjne; zob. Niedowidzenie). Pewien odsetek dzieci z zezem towarzyszącym wymaga leczenia operacyjnego mięśni gałkoruchowych, na przykład w przypadku zeza o dużym kącie, w zezie pionowym lub skośnym. Chorych z zezem porażennym powinien leczyć przyczynowo neurolog, neurochirurg, endokrynolog, internista lub chirurg szczękowo-twarzowy, okulista natomiast początkowo prowadzi leczenie zachowawcze (okulary pryzmatyczne, ćwiczenia mięśni gałkoruchowych). Leczenie operacyjne może być podjęte dopiero po upływie 6–12 miesięcy od wystąpienia zeza porażennego, jeżeli porażenie nie ustąpi w tym czasie. Operacje mięśni gałkoruchowych polegają na wzmocnieniu lub osłabieniu wybranych mięśni chorego oka lub obu oczu. Na przykład u chorego z zezem zbieżnym wskazane jest osłabienie mięśnia prostego przyśrodkowego oraz wzmocnienie mięśnia prostego bocznego zezującego oka. Przed operacją zeza towarzyszącego u młodzieży i dorosłych (ze wskazań estetycznych) konieczne jest wykonanie prób z pryzmatem, gdyż grozi im wystąpienie pooperacyjnego podwójnego widzenia. Dlatego też u tych pacjentów niekiedy możliwe jest tylko zmniejszenie wielkości kąta zeza. Czy możliwe jest całkowite wyleczenie? Jeżeli leczenie zeza rozpoczęte jest wcześnie, zaraz po uwidocznieniu się tej nieprawidłowości i w możliwie najmłodszym wieku dziecka, całkowite wyleczenie jest możliwe. W tym celu konieczne jest łączenie kilku metod leczenia (odpowiednie okulary lub soczewki kontaktowe, leczenie niedowidzenia, operacja mięśni gałkoruchowych) oraz dobra współpraca opiekunów dziecka z lekarzem. Zarówno u dzieci, jak i u dorosłych zez porażenny może się cofnąć wskutek zastosowania właściwego leczenia przyczynowego, ale także może pozostać. U takich chorych konieczne jest leczenie operacyjne mięśni gałkoruchowych. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia? Konieczne są okresowe kontrole okulistyczne. Jak uniknąć choroby? Zapobieganie niektórym postaciom zeza, a także jego wczesne leczenie, można rozpocząć po wykonaniu niezbędnych badań profilaktycznych u małych dzieci. Należy je przeprowadzić w wieku niemowlęcym – w 2.–4. i/lub 6.–7. roku życia – oraz gdy opiekunowie dziecka zauważają jakiekolwiek niepokojące objawy. Wczesne badanie okulistyczne należy koniecznie wykonać u dzieci urodzonych przedwcześnie (wcześniaki), u których wady refrakcji i zez występują częściej niż u dzieci urodzonych o czasie, oraz u dzieci pochodzących z rodzin, u których stwierdzono: wady refrakcji, zez, niedowidzenie, wrodzone choroby oczu. Zez to problem cywilizacyjny, którego nie wolno ignorować zwłaszcza w przypadku małych dzieci. Im wcześniej wykryta wada, tym większa szansa na jej całkowite wyleczenie. O zezie, niedowidzeniu oraz ich leczeniu i profilaktyce rozmawiamy z Panią Małgorzatą Borysiuk, dyplomowaną 07’2020Zez to problem 300 tysięcy polskich dzieci!Zez to choroba polegająca na nierównoległym ustawieniu gałek ocznych, skutkująca zaburzeniami widzenia jednoocznego lub obuocznego. Za przyczyny zezowania uważa się: wady refrakcji, choroby gałek ocznych i oczodołów, choroby OUN (Ośrodkowego Układu Nerwowego), schorzenia mięśni gałkoruchowych i nerwów oraz predyspozycje dzieli się ze względu na kierunek odchylenia oka. Wyróżnia się rodzaje zeza:zbieżnego,rozbieżnego,ku górze,ku dołowi, dzieli się także na:ukrytego,jawnego towarzyszącego,jawnego to problem cywilizacyjny, którego nie wolno ignorować!Około 60% przypadków zeza powstaje do 4. roku życia. To szczególny okres w życiu dziecka i warto w tym czasie zadbać także o oczy naszych jest ortoptyka i dlaczego jest tak ważna w leczeniu zeza?Strabologia (łac. strabismus=zez) jest działem okulistyki, zajmującym się diagnozą i leczeniem zeza. Strabologia dzieli się na ortoptykę i pleoptykę. Ortoptyka zajmuje się diagnozą widzenia obuocznego oraz leczeniem zaburzeń pojedynczego widzenia spowodowanych zezem. Z kolei pleoptyka zajmuje się leczeniem w wieku przedszkolnym powinien zbadać nie tylko okulista, ale także i ortoptysta mogą wykryć u bardzo małych dzieci zaburzenia widzenia obuocznego, co pozwoli uniknąć przykrych konsekwencji zdrowotnych w przyszłości. Jeżeli wada nie będzie wykryta w odpowiednim czasie, dziecko może wejść w życie z poważnymi zaburzeniami widzenia obuocznego lub niedowidzeniem. To poważne problemy, z którymi nie można już nic zrobić w dorosłym życiu! Warto wiedzieć, że dorośli z tego rodzaju zaburzeniami nie mogą wykonywać określonych zawodów wymagających dobrego w żadnym wypadku nie może być bagatelizowany!O tym, dlaczego badania wzroku u dzieci do 7. roku życia są tak ważne przeczytasz w artykule: Co powinno skłonić do zbadania wzroku dziecka?Leczenie zezaWidzenie obuoczne sprawdza się za pomocą aparatu zwanego synoptoforem. Dopiero dziecko przebadane przez okulistę i ortoptystę można uznać za w pełni przebadane pod kątem zaburzeń widzenia. Badania umożliwiają rozpoznanie nadwzroczności, astygmatyzmu, a także u dzieci może zostać skorygowany poprzez odpowiednie podobnie jak inne ruchome części ciała, poruszają się dzięki 6 mięśniom – czterem prostym i dwóm skośnym. Umożliwia to korygowanie dzięki ćwiczeniom, jednak nie jest to krótki proces. Leczenie może trwać nawet kilka lat, aż do okresu dojrzewania! Zeza można leczyć także operacyjnie. Do wykonania zabiegu kwalifikuje się jednak tylko część pacjentów. Warto zadbać o jak najszybszą diagnostykę i leczenie, co gwarantuje lepsze i szybsze wzroku są dziedziczne!Jeśli w rodzinie są osoby, które mają problemy ze wzrokiem, tym większe ryzyko wystąpienia tego typu zaburzeń u dzieci!Profilaktyka i higiena widzeniaDziecko powinno bawić się w dobrze oświetlonym miejscu i oglądać telewizję na siedząco. Bardzo ważna jest także odpowiednia odległość od ekranów emitujących światło niebieskie – musi wynosić około 3-4 metry. Należy także zwrócić uwagę na to, jak dziecko czyta i odrabia lekcje, a także jak siedzi. Uwaga: nie wolno podawać małym dzieciom zabawek zbyt blisko oczu!Prawidłowa postawa podczas zabawy i nauki oraz odpowiednia odległość przedmiotów przed oczami dziecka to podstawa!Można w formie zabawy rozciągać mięśnie oczu dziecka, poruszając zabawką w różne strony. Warto także obserwować refleksy plamek oczu dziecka – jeśli są blade, należy skonsultować się ze specjalistą. W profilaktyce i higienie widzenia istotną rolę pełnią również witaminy – dziecko powinno przyswajać je wraz z odpowiednim i pełnowartościowym podcast do wysłuchaniaGościem Tomasza Zielenkiewicza była Pani Małgorzata Borysiuk, dyplomowana optometrystka. Uprawnienia do wykonywania zawodu uzyskała w 1980 roku i przez 25 lat pracowała w Poradni Leczenia Zeza na stanowisku Starszej Ortoptystki. Obecnie prowadzi Gabinet Leczenia Zeza i Zaburzeń Obuocznego Widzenia i jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Ortoptystów oraz Polskiego Stowarzyszenia Ortoptystów. W 2008 roku rozpoczęła pracę jako wolontariusz w Polsko-Norweskim Stowarzyszeniu działającym na rzecz środowiska osób niedowidzących. Czynnie wspiera także Koło Terenowe PZN w Jeleniej Górze poprzez spotkania i prelekcje z rodzicami dzieci niedowidzących oraz może Cię zainteresować: Niedosłuch. Jak poprawić jakość życia osób z problemami ze słuchem? Pytanie badawcze Celem tego przeglądu była ocena skuteczności chirurgicznego i niechirurgicznego leczenia rozkojarzonego odchylenia pionowego. Wprowadzenie Odchylenie oka (zez) polega na mimowolnym ustawieniu jednej lub obu gałek ocznych, które może być do wewnątrz, na zewnątrz, ku górze lub ku dołowi. W niniejszym przeglądzie poddano ocenie leczenie konkretnego typu zeza, w którym jedna lub obie gałki oczne mimowolnie odchylone są ku górze, określanego jako zdysocjowane odchylenie pionowe (DVD). DVD może występować zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Niektóre osoby potrafią kontrolować DVD i wykrywa się je tylko podczas badania. U innych, DVD zdarza się nagle jako mimowolne odchylenie gałki ocznej ku górze. Utrzymanie kontroli nad ustawieniem oka może stanowić trudność i powodować niepokój w sytuacjach społecznych. Stan ten może również powodować dwojenie lub pogorszenie ostrości wzroku. Powszechną metodą leczeniem DVD jest zabieg operacyjny. Leczenie nieobejmujące zabiegów chirurgicznych jest niezbyt częste. Dane naukowe na temat skuteczności leczenia (zarówno chirurgicznego, jak i niechirurgicznego) w przypadku DVD są ograniczone. Charakterystyka badań Wyszukiwanie badań przeprowadziliśmy 3 sierpnia 2015 r. Odnaleźliśmy cztery badania kliniczne z randomizacją (RCT) na temat chirurgicznego leczenie DVD. Nie odnaleźliśmy natomiast żadnych badań oceniających metody niechirurgiczne. Jedno badanie zostało przeprowadzone w Kanadzie i porównywano w nim procedurę chirurgicznego przemieszczenia mięśnia (przesunięcia przyczepu mięśnia skośnego dolnego do przodu) z jego resekcją lub bez resekcji; jedno w USA, w którym porównywano chirurgiczne cofnięcie mięśnia oka (recesja mięśnia prostego górnego) ze wzmocnieniem lub bez wzmocnienia mięśnia przy pomocy szwów; oraz dwa w Czechach porównujące przesuniecie przyczepu mięśnia skośnego dolnego do przodu w odniesieniu do usunięcia części mięśnia skośnego dolnego (miektomia). Główne wyniki Tylko w jednym badaniu RCT oceniano to, co chcieliśmy wiedzieć: odsetek uczestników, u których operacja okazała się skuteczna. Nie było wystarczających informacji, aby określić różnice pomiędzy którąkolwiek z procedur chirurgicznych w odniesieniu do powodzenia operacji lub jakichkolwiek innych wyników badania istotnych dla niniejszego przeglądu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi w przypadku procedur chirurgicznych było mimowolne odchylenie oka ku dołowi po zabiegu (hypotropia), ograniczenie ruchomości oka ku górze oraz konieczność przeprowadzenia powtórnej operacji. Jakość danych naukowych Wszystkie cztery spośród włączonych badań miały wady w zakresie projektowania badania, jego wykonania lub w obu obszarach, w konsekwencji osłabiając ich wnioski. Należałoby w przyszłości stworzyć dobrze zaprojektowane, rygorystycznie przeprowadzone badania RCT dotyczące leczenia DVD, aby zapewnić bardziej wiarygodne dane naukowe na temat postępowania w tej do tłumaczenia: Tłumaczenie: Dawid Storman Redakcja: Agnieszka Ole, Piotr Kanclerz Zez jest obecnie jednym z częściej występujących problemów natury okulistycznej. Istnieje bardzo wiele różnych rodzajów tego schorzenia, do których należy zez rozbieżny jak również akomodacyjny. Spis TreściSkąd się bierze zez?Zez atypowy i typowyPodstawowe objawy zezaZez w wyniku porażenia nerwówZez u dzieciLeczenie zeza u dzieci i dorosłychOperacja oczu, czyli ostateczność w leczeniu zezaPowikłania w wyniku operacji zeza Skąd się bierze zez? Najpopularniejszą przyczyną występowania zeza jest nierównomierne napięcie pewnych grup mięśni, poruszających gałką oczną. Skutkiem tego jest złe ustawienie oka, które przeciągnięte jest w stronę silniejszych mięśni o większym napięciu. W tym wypadku zez jest diagnozowany bez wątpienia najpóźniej, ponieważ widzenie obuoczne skutecznie maskuje słabość jednej z grup mięśni – wada uwidacznia się dopiero po zasłonięciu jednego oka. Inną przyczyną powstawania zeza są refrakcyjne wady wzroku – dotyczą one przede wszystkim osób z nadwzrocznością. W takich wypadkach, mięśnie oka podlegają zbyt dużemu, permanentnemu napięciu, które prowadzi do wzmocnienia mięśni poruszających soczewką, a w efekcie do złej akomodacji tego narządu. Zez może również wystąpić w przypadku osłabienia zdolności skupiającej w jednym oku z powodu rozwijającej się zaćmy lub też jaskry – duże znaczenie ma tutaj uszkodzenie nerwu wzrokowego oraz siatkówki. Taki stan może również ujawnić się po wielu latach od przebycia jakiegoś urazu oka, który doprowadził do uszkodzenia wyżej wymienionych struktur. Duże znaczenie w rozwoju tego schorzenia mają także wrodzone wady rozwojowe, które dotyczą przede wszystkim budowy oczodołu oraz kształtu gałki ocznej. Zez pojawia się również w sytuacji porażenia pewnych grup nerwów, które przekazują impulsy do mięśni zewnątrzgałkowych, a także w wyniku innych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, powstałych na skutek niektórych chorób. Zez może zwiastować inne choroby Należy pamiętać, że zez może być jednym z objawów innych, bardzo groźnych chorób. Pierwszą z nich jest zespół Moebiusa, który polega na uszkodzeniu VI i VII nerwu czaszkowego, które odpowiadają na poruszanie gałką oczną. Poza tym, zez pojawia się również w przebiegu zespołu Browna, gdzie istotą jest pozapalne uszkodzenie mięśnia skośnego gałki ocznej. Wada uwidacznia się tylko przy próbie spojrzenia okiem w górę i w prawo (w przypadku prawego oka). Zwłóknienie mięśni również ma duże znaczenie w patogenezie zeza – powoduje ono ich znaczne osłabienie. Zez atypowy i typowy Zez atypowy Jego istotą jest uzależnienie dwóch bardzo ważnych cech widzenia człowieka – akomodacji oraz konwergencji, czyli zdolności widzenia obuocznego. Zez atypowy pojawia się najczęściej w młodym wieku, głównie u dzieci, u których wykryto również niewielkiego stopnia nadwzroczność. Leczenie takiej wady wzroku obejmuje dobranie odpowiednich szkieł korekcyjnych, które jednak wyrównują oczy tylko podczas patrzenia na przedmioty znajdujące się w dali, natomiast podczas bliskiego spoglądania, zez nadal będzie się pojawiał. Zez akomodacyjny atypowy jest schorzeniem obarczonym dość dużym ryzykiem różnych powikłań, mających postać zaburzenia widzenia obuocznego, w niektórych przypadkach zakończonych częściową utratą widzenia. Zez typowy Innym typem zeza akomodacyjnego jest zez typowy, w którym akomodacja i konwergencja nie są patologiczne współzależne. Ten rodzaj schorzenia udało się już w pełni opanować za pomocą szkieł korekcyjnych, bowiem objawy ujawniają się tylko i wyłącznie podczas patrzenia bez okularów. Ostatni rodzaj zeza akomodacyjnego jest częściowo wrażliwy na leczenie okularami, ponieważ zastosowanie szkieł nie poprawia znacząco jakości widzenia – zaburzenia konwergencji pojawiają się zarówno przy patrzeniu z bliska, jak też z daleka. Podstawowe objawy zeza Głównym symptomem zeza, który jest doskonale widoczny z zewnątrz, jest nierównomierne ustawienie gałek ocznych względem siebie. Oczy człowieka zachowują zdolność trójwymiarowego widzenia tylko wtedy, jeśli są skierowane dokładnie w tym samym kierunku. W wyniku porażenia pewnych grup mięśni dochodzi do stanu, w którym oczy nie patrzą w tę samą stronę. Jest to doskonale widoczne przy próbie spojrzenia osoby chorej na boki lub w górę. Nierównomierne napięcie mięśni powoduje również różnicę w prędkościach poruszania się obu gałek ocznych – zdrowe oko na ogół porusza się szybciej i bardziej zdecydowanie, chore oko natomiast jest nazywane towarzyszącym. W przypadku zeza porażennego, jedno z oczu nie porusza się wcale, czego efektem jest prawidłowe wiedzenie tylko w przypadku patrzenia na wprost. U małego dziecka można także dostrzec próbę kompensacji wady wzroku przy pomocy odpowiedniego ułożenia głowy, co objawia się np. wykonywaniem codziennych czynności z lekko przechyloną głową. Kolejną grupą objawów są takie, które mogą być stwierdzone tylko przez osobę chorą na zeza. W większości przypadków choroby pojawia się przede wszystkim tak zwana diplopia, czyli podwójne widzenie. Samo stwierdzenie widzenia podwójnego jednak nie daje pewności co do rozwoju tej wady wzroku, ponieważ objaw ten pojawia się również w przebiegu innych, o wiele groźniejszych chorób, np. nowotworów, uszkodzeń neurologicznych, a także niektórych infekcji. Zez w wyniku porażenia nerwów Zez porażenny jest jedną z najcięższych odmian tego schorzenia. Przyczyną tej choroby jest porażenie nerwów, które przewodzą impulsy nerwowe do mięśni poruszających gałką oczną – w wyniku zaburzenia przewodnictwa nerwowego mięśnie ulegają porażeniu lub częściowemu niedowładowi, co praktycznie uniemożliwia prawidłową konwergencję. Przyczyna zeza porażennego Gałka oczna sterowana jest za pomocą par mięśni, które wykazują działanie antagonistyczne. W wyniku uszkodzenia jednego z nerwów poruszających mięśniami dochodzi do ich niedowładu, co determinuje nieodpowiednie ustawienie oka – ustawia się ono w kierunku mięśnia działającego silniej. Gałka oczna odchyla się w kierunku nosa wówczas, gdy uszkodzeniu ulegnie nerw odwodzący – odpowiada on bowiem za dostarczenie impulsów nerwowych do mięśnia prostego zewnętrznego. Trudności w interpretacji nastręcza uszkodzenie nerwu okoruchowego, bowiem unerwia on bez wątpienia największą grupę mięśni poruszających gałką oczną, odpowiada on również za skurcze źrenicy. Ostatnim nerwem czaszkowym, który może ulec uszkodzeniu, jest nerw bloczkowy. Odpowiada on za ruchy gałki ocznej ku górze do wewnętrznej strony (ku nosowi). Taki stan zdarza się jednak niezmiernie rzadko, a w większości przypadków porażenie nerwu bloczkowego występuje razem z porażeniem nerwu okoruchowego. Zez porażenny jest stosunkowo łatwy do zaobserwowania bez użycia specjalistycznej aparatury – chore oko nie towarzyszy w ruchach oku zdrowemu, bądź towarzyszy tylko do pewnego momentu, w niewielkim stopniu. Charakterystyczne jest to, że kąt odchylenia gałek ocznych może ulegać zarówno pogłębianiu, jak też zmniejszaniu w trakcie trwania schorzenia, jest on również ściśle uzależniony od kierunku, w którym patrzy chora osoba. Próbuje ona ustawieniem głowy zrekompensować wadę i dąży do równoległego ustawienia oka zdrowego, względem oka chorego. Badania pod kątem zeza porażennego Zeza porażennego diagnozuje się przede wszystkim na podstawie obserwacji, podczas których zwraca się szczególną uwagę na ruchy i ustawienie gałek ocznych pacjenta podczas patrzenia w różnych warunkach. Doświadczony lekarz od razu rozpozna, który mięsień jest odpowiedzialny za powstawanie zeza. Poza tym, do prawidłowej diagnozy niezbędne są ponadto: badanie pola widzenia oraz elektromiografia mięśni poruszających gałką oczną. Zez u dzieci Ważne jest wyczulenie rodziców na wszelkie trudności w widzeniu, jakie zgłasza małe dziecko – pozwala to na szybką diagnozę, a w przypadku zeza wczesne leczenie oznacza bardzo dobre rokowania. Warto dowiedzieć się, jakie są objawy zeza, co zaoszczędzi małemu dziecku nieprzyjemności w życiu dorosłym. Badania diagnostyczne Dużą rolę w postępowaniu diagnostycznym odgrywa wnikliwa obserwacja pacjenta oraz dokładny, kompleksowy wywiad. Szczera rozmowa z rodzicem lub ze starszym dzieckiem pozwoli na ustalenie przyczyn schorzenia, które z całą pewnością uwidoczniłyby się w dotychczasowym przebiegu choroby. Gałki oczne są bowiem poruszane przez pary mięśni działających antagonistycznie – odchylenia oka w określonym kierunku jednoznacznie wskazują na niedowład danego mięśnia. Podczas badania poglądowego, lekarz zwraca szczególną uwagę przede wszystkim na: kierunek odchylenia oka wielkość kąta zeza objętość gałek ocznych ustawienie ich względem siebie i w oczodołach Ważne jest również określenie szerokości szpary powiek, które w przypadku zeza mogą nieco opadać, ograniczając pole widzenia. Charakterystycznym objawem zeza są mimowolne odchylenia głowy w taki sposób, aby oko zdrowe było ustawione równolegle względem oka chorego – ten fakt również z pewnością nie umknie doświadczonemu lekarzowi w czasie badania. Kompensacja zeza odpowiednim ustawieniem głowy pozwala niekiedy na wykluczenie jakiegoś rodzaju schorzenia i potwierdzenie innego, w sytuacji, w której wcześniejsze badania nie były rozstrzygające. Kolejnym badaniem jest ocena ostrości widzenia, którą przeprowadza się w różnych warunkach natężenia światła, pod różnym kątem oraz w różnej odległości od przedmiotu oglądanego. Odchylenia od normy podczas badania metodą Snellena, stanowią podstawę do przeprowadzenia kontroli automatycznym aparatem keratofraktometrycznym, który jednoznacznie pozwoli ocenić wadę wzroku. Leczenie zeza u dzieci i dorosłych Opiera się ono głównie na wyeliminowaniu dalekowzroczności za pomocą specjalnych szkieł korekcyjnych. W przypadku zeza akomodacyjnego atypowego, stosuje się okulary dwuogniskowe, które częściowo eliminują zeza podczas patrzenia z bliska. Dodatkowo stosuje się leki oraz terapię wspomagającą opartą na ćwiczeniach rehabilitacyjnych. Leczenie za pomocą okularów Podstawową metodą leczenia zeza są odpowiednio dobrane okulary korekcyjne. Istnieje również szereg bardziej inwazyjnych metod, jak na przykład leczenie farmakologiczne lub w ostateczności chirurgiczne, jednak terapię leczniczą w większości przypadków rozpoczyna się od dobrania odpowiednich szkieł. W przypadku zeza, głównym zadaniem okularów jest jak największe rozluźnienie zdolności akomodacji – w przypadku wady zbieżnej lub pobudzanie akomodacji, kiedy mamy do czynienia z zezem rozbieżnym. Bardzo ważną kwestią jest dobór okularów u ludzi, u których zezowi towarzyszy również inna wada wzroku, w postaci blisko lub dalekowzroczności. Nadwzroczność charakteryzuje się tym, że niejako wymusza akomodację oka, dlatego zez zbieżny pogłębia się – w takim wypadku zachodzi konieczność zastosowania bardzo mocnych szkieł o dodatniej zdolności skupiającej. Czasami jednak jakość obrazu u pacjenta nie poprawia się, nawet po założeniu odpowiednio dobranych okularów. W takich wypadkach stosuje się specjalne krople do oczu, które porażają mięśnie odpowiedzialne za naciąganie soczewki, co skutkuje rozluźnieniem akomodacji. Po upływie kilku dni oczy zaadaptują się do nowych szkieł i obraz będzie dużo bardziej wyraźny. U dzieci bardzo powszechne są tak zwane szkła Franklina, czyli szkła dwuogniskowe. Charakteryzują się one wielkością segmentu oraz jego umiejscowieniem, przez co szkła dwuogniskowe dla dzieci znacznie różnią się od tych stosowanych u osób starszych. Jest to jedna z lepszych metod leczenia zeza od najmłodszych lat, jednak okularów tych nie wolno używać przez zbyt długi czas – intensywne stosowanie szkieł Franklina prowadzi do nadmiernego rozluźnienia mięśniówki oka, co powoduje problemy ze wzrokiem w wieku późniejszym. Czy przy zezie można używać soczewek? Oczywiście, że tak. Odpowiedni dobór soczewek kontaktowych przynosi bardzo podobne efekty do tych, jakie otrzymamy po zastosowaniu okularów. Nie powinniśmy jednak zastępować okularów soczewkami samodzielnie, ponieważ w takich wypadkach stosuje się specjalny przelicznik mocy. Operacja oczu, czyli ostateczność w leczeniu zeza Jeśli terapia za pomocą szkieł korekcyjnych nie przynosi efektów, warto pomyśleć o operacji. Wbrew obiegowej opinii, chirurgiczną operację zeza można przeprowadzić u osób dorosłych (zeza nie leczy się laserem!). Przebieg operacji likwidacji zeza Leczenie operacyjne jest ostatecznością w postępowaniu w przypadku zeza, jednak ta terapia daje bez wątpienia najbardziej wymierne efekty. Głównym celem zabiegu jest osłabienie lub wzmocnienie mięśni poruszających gałką oczną, co w ostateczności skutkuje odpowiednim ułożeniem gałki ocznej. Metoda polega na skróceniu mięśnia w przypadku chęci jego wzmocnienia, albo na odcięciu go od pierwotnego miejsca przyczepu i przyszyciu go w innej części gałki ocznej, co powoduje osłabienie mięśnia. Operacja jest przeprowadzana tradycyjną metodą, w pełnej narkozie – nie ma tutaj żadnej innej możliwości wykonania zabiegu, np. techniką laserową. Zabieg sam w sobie nie jest zbyt skomplikowany, dlatego najczęściej nie wymaga pobytu w oddziale leczniczym dłużej niż jeden dzień. Jak przygotować się do operacji? Pacjent musi być rzecz jasna odpowiednio przygotowany do zabiegu, przez co rozumie się przede wszystkim niespożywanie żadnych posiłków na 6 godzin przed planowanym rozpoczęciem operacji. Poza tym, na kilka dni przed zabiegiem pacjent musi wykonać szereg dodatkowych badań, które pozwolą precyzyjnie określić jego stan i w porę ujawnić wszelkie przeciwwskazania do wykonania operacji. Standardowo wykonuje się przede wszystkim morfologię krwi oraz badanie zawartości cukru we krwi. Poza tym, konieczne jest również oznaczenie specjalnego antygenu typu HBS, a także ewentualnej obecności wirusa zapalenia wątroby typu C. Ważne jest również precyzyjne określenie zawartości sodu i potasu w osoczu, a także kontrola sprawności układu krzepnięcia krwi, co zapobiega krwotokom pooperacyjnym. U osób starszych zachodzi konieczność przeprowadzenia kilku dodatkowych badań, między innymi EKG, a także RTG klatki piersiowej. Po krótkim zabiegu, pacjent wypisywany jest do domu, a na chore oko nałożony jest szczelny opatrunek. Przez kilka tygodni pacjent musi koniecznie stosować specjalne krople przeciwzapalne, a także odprowadzać nadmiar płynu łzowego za pomocą jednorazowych chusteczek. Co po operacji? Po zabiegu, oczy pacjenta są przesłonięte przez sterylny opatrunek, co zapobiega nadwyrężeniu zdrowego oka i pozwala na szybsze wygojenie oka leczonego. Poza tym, bardzo często wdraża się również środki farmakologiczne do zastosowania miejscowego, które niwelują objawy towarzyszące, takie jak czerwienie oczu, łzawienie lub uczucie pieczenia. Powikłania w wyniku operacji zeza W niektórych przypadkach do wyeliminowania zaburzeń wystarczy zastosowanie odpowiednich szkieł, u innych natomiast, niezbędne jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego, ponieważ konwencjonalne leczenie nie przynosi pozytywnych skutków. Zabieg operacyjny w przypadku np. zeza rozbieżnego, poprzedzony jest wieloma badaniami, podczas których ustala się zakres uszkodzenia mięśni. W niektórych przypadkach leczeniem obejmuje się obie gałki oczne, co znacznie wpływa na czas trwania operacji, wydłuża go również rekonstrukcja kilku mięśni, zamiast jednego. Kiedy może dojść do powikłań? Wzorcowo przeprowadzona operacja nie niesie ze sobą żadnych skutków ubocznych. Powikłania po operacji z całą pewnością zdarzają się, zarówno podczas samego zabiegu, jak też wiele dni, a nawet kilka lat po jego zakończeniu. Uszkodzenia narządu wzroku spowodowane powikłaniami po zabiegu są na szczęście niezwykle rzadkim zjawiskiem, bowiem wielu z nich da się zapobiec we wczesnej fazie rozwoju. Pacjenci po operacyjnym leczeniu oka są bowiem poddani bardzo ścisłej kontroli, polegającej na regularnych wizytach lekarskich, podczas których wykonywane są badania specjalne badania. Jakie powikłania mogą wystąpić? Do najczęściej pojawiających się powikłań po operacji zeza należy niedokorygowanie oka, co stanowi podstawę do ponownego zabiegu. W przypadku pacjentów, u których zezowi towarzyszy inna wada wzroku (np. astygmatyzm), może okazać się, że prawidłowe ustawienie oczu po operacji jest nietrwałe – bardzo często pojawia się tak zwane podwójne widzenie, rzadszymi powikłaniami są: perforacja błony twardej oraz zakażenia bakteryjne. Zez – objawy i możliwości (88%) 10 głos

operacja zeza skośnego u dzieci